ദേശീയപാതകളിലെ ആ നിർണായക ഘടകം
ദേശീയപാതകളിലുണ്ടാകുന്ന എല്ലാ അപകടങ്ങൾക്കും കാരണം അമിതവേഗമാണെന്ന് പറയാനാകില്ല. എന്നാൽ അപകടങ്ങളുടെ തീവ്രത വർധിപ്പിക്കുന്നതിലും അപകടസാധ്യത ഉയർത്തുന്നതിലും അമിതവേഗത്തിന് നിർണായക പങ്കുണ്ട്. അനുവദനീയമായ വേഗപരിധി മറികടന്ന് വാഹനമോടിക്കുന്നത് റോഡപകടങ്ങളുടെ പ്രധാന കാരണങ്ങളിലൊന്നാണ്. പ്രത്യേകിച്ച് ആറുവരി ദേശീയപാതകളിൽ വാഹനങ്ങളുടെ വേഗം കൃത്യമായി നിയന്ത്രിക്കേണ്ടത് റോഡ് സുരക്ഷയുടെ ഭാഗമായി മാറിയിരിക്കുകയാണ്.
എൻഎച്ച് 66 പരമാവധി 100 കിലോമീറ്റർ വേഗത്തിൽ വാഹനങ്ങൾ സഞ്ചരിക്കാവുന്ന തരത്തിലാണ് രൂപകൽപന ചെയ്തിട്ടുള്ളത്. എന്നാൽ പാതയുടെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളിലും ഈ വേഗം അനുവദനീയമല്ല. പല മേഖലകളിലും 60 കിലോമീറ്ററും 80 കിലോമീറ്ററും മാത്രമാണ് അനുവദിച്ചിട്ടുള്ളത്. പ്രവേശന, പുറത്തുകടക്കൽ ഭാഗങ്ങളിൽ വേഗപരിധി ഇതിലും കുറയാം. എന്നാൽ റോഡിലെ വേഗപരിധി സംബന്ധിച്ച നിർദേശങ്ങൾ പല വാഹനയാത്രക്കാരും പാലിക്കുന്നില്ലെന്നതാണ് പ്രധാന പ്രശ്നം.
അപകടങ്ങൾ ഒഴിവാക്കാൻ സുരക്ഷിത സംവിധാന സമീപനം
റോഡപകടങ്ങൾ പലപ്പോഴും മുൻകൂട്ടി പ്രവചിക്കാൻ കഴിയാത്ത സാഹചര്യങ്ങളിലാണ് സംഭവിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ മനുഷ്യരുടെ പിഴവുകൾ പൂർണമായി ഇല്ലാതാക്കുക എന്നത് പ്രായോഗികമായി സാധ്യമല്ല. എന്നാൽ മനുഷ്യരുടെ പിഴവുകൾ അപകടത്തിലേക്ക് നയിക്കാതിരിക്കാനുള്ള സുരക്ഷാ സംവിധാനങ്ങൾ ശക്തിപ്പെടുത്താൻ സാധിക്കും.
മുൻകാലങ്ങളിൽ റോഡ് സുരക്ഷയെ എൻജിനീയറിങ്, എൻഫോഴ്സ്മെന്റ് തുടങ്ങിയ വ്യത്യസ്ത മേഖലകളായി തിരിച്ചാണ് സമീപിച്ചിരുന്നത്. ഓരോ വിഭാഗത്തിനും പ്രത്യേക ചുമതല നൽകുകയും അതുവഴി അപകടങ്ങൾ കുറയ്ക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന രീതിയായിരുന്നു നിലനിന്നിരുന്നത്. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം നൽകുന്നത് ‘സേഫ് സിസ്റ്റം അപ്രോച്ച്’ എന്ന രീതിക്കാണ്.
More Read
ഈ സമീപനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന ആശയം അപകടങ്ങൾ പൂർണമായി ഇല്ലാതാക്കുക എന്നതിലുപരി അപകടം സംഭവിച്ചാലും മനുഷ്യജീവൻ നഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കാനും ഗുരുതര പരുക്കുകൾ ഒഴിവാക്കാനും കഴിയുന്ന സംവിധാനങ്ങൾ ഒരുക്കുക എന്നതാണ്. ഒരു മാർഗത്തിലൂടെ അപകടം തടയാൻ സാധിച്ചില്ലെങ്കിൽ മറ്റൊരു മാർഗത്തിലൂടെ അതിന്റെ ആഘാതം കുറയ്ക്കാനുള്ള ശ്രമം വേണം. എൻജിനീയറിങ് സംവിധാനങ്ങൾ, വേഗനിയന്ത്രണം, എൻഫോഴ്സ്മെന്റ്, വാഹനസുരക്ഷ, ജനങ്ങളുടെ പെരുമാറ്റത്തിലെ മാറ്റം തുടങ്ങിയവയെല്ലാം ഒരുമിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുമ്പോഴാണ് റോഡ് സുരക്ഷ കൂടുതൽ ഫലപ്രദമാകുന്നത്.
ഓരോ റോഡിനും അതിന്റേതായ വേഗപരിധി
അപകടരഹിതമായ വാഹനയാത്രയ്ക്ക് ഒരൊറ്റ വേഗം നിർദേശിക്കാൻ കഴിയില്ല. ഓരോ റോഡും അതിന്റെ രൂപകൽപന, വളവുകൾ, ജംഗ്ഷനുകൾ, പ്രവേശന-പുറത്തുകടക്കൽ ഭാഗങ്ങൾ, ഗതാഗത സാഹചര്യം എന്നിവ കണക്കിലെടുത്ത് നിശ്ചിത വേഗപരിധിയോടെയാണ് നിർമിച്ചിരിക്കുന്നത്. അതിനാൽ ആ റോഡിൽ നിർദേശിച്ചിരിക്കുന്ന വേഗപരിധി പാലിക്കുകയാണ് സുരക്ഷിതമായ യാത്രയ്ക്കുള്ള അടിസ്ഥാന മാനദണ്ഡം.
എക്സ്പ്രസ് വേകളിൽ പരമാവധി വേഗപരിധിക്കൊപ്പം കുറഞ്ഞ വേഗപരിധിയും നിശ്ചയിക്കാറുണ്ട്. അതിവേഗ ഗതാഗതം ലക്ഷ്യമാക്കി രൂപകൽപന ചെയ്തിരിക്കുന്ന ഇത്തരം പാതകളിൽ നിശ്ചിത വേഗപരിധിക്ക് താഴെ വാഹനങ്ങൾ സഞ്ചരിക്കുന്നതും അപകടസാധ്യത സൃഷ്ടിച്ചേക്കാം. എന്നാൽ കേരളത്തിലെ ദേശീയപാതകളെ എക്സ്പ്രസ് വേകളായി കണക്കാക്കാനാകില്ല. അതിനാൽ ഇവിടെ പൊതുവായി കുറഞ്ഞ വേഗപരിധി എന്ന സംവിധാനം ബാധകമല്ല.
ആറുവരി പാതയിൽ ഏത് ലെയ്ൻ ഉപയോഗിക്കണം?
ആറുവരി ഹൈവേകളിലെ ലെയ്ൻ ഉപയോഗത്തെക്കുറിച്ചും വാഹനയാത്രക്കാർക്കിടയിൽ പല തെറ്റിദ്ധാരണകളുമുണ്ട്. കുറഞ്ഞ വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന വാഹനങ്ങൾ ഏറ്റവും ഇടതുവശത്തെ ലെയ്ൻ ഉപയോഗിക്കുകയാണ് ഉചിതം. അതേസമയം സാധാരണ വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന വാഹനങ്ങൾക്ക് നടുവിലെ ലെയ്ൻ ഉപയോഗിക്കാം.
ഏറ്റവും വലതുവശത്തെ ലെയ്ൻ സംബന്ധിച്ചാണ് പ്രധാന തെറ്റിദ്ധാരണ. ആ ലെയ്ൻ സ്ഥിരമായി ഏറ്റവും വേഗത്തിൽ വാഹനമോടിക്കാനുള്ള ‘സ്പീഡ് ലെയ്ൻ’ ആണെന്നാണ് പലരും കരുതുന്നത്. എന്നാൽ ഇത് ശരിയായ ധാരണയല്ല. വലതുവശത്തെ ലെയ്ൻ പ്രധാനമായും ഓവർടേക്കിങ്ങിനാണ് ഉപയോഗിക്കേണ്ടത്. ഓവർടേക്കിങ് പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം വാഹനങ്ങൾ ആവശ്യമായ ലെയ്നിലേക്ക് മാറുന്നതാണ് സുരക്ഷിതമായ രീതിയെന്ന് വിദഗ്ധർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു.
ലെയ്ൻ അച്ചടക്കമില്ലായ്മയും അമിതവേഗവും ഒരുമിച്ച് വരുമ്പോൾ അപകടസാധ്യത കൂടുതൽ വർധിക്കും. പ്രത്യേകിച്ച് ഉയർന്ന വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന വാഹനങ്ങൾ ലെയ്ൻ മാറുമ്പോൾ ആവശ്യമായ അകലം പാലിക്കാതിരിക്കുന്നതും പെട്ടെന്ന് ബ്രേക്ക് ചെയ്യുന്നതും ഗുരുതരമായ അപകടങ്ങൾക്ക് വഴിവയ്ക്കാം.
പൊലീസിന്റെ നേരിട്ടുള്ള പരിശോധന മാത്രം മതിയാകില്ല
ആറുവരി ദേശീയപാതകളിൽ എല്ലായിടത്തും പൊലീസ് സംഘം നേരിട്ട് നിന്നുകൊണ്ട് വാഹനങ്ങളുടെ വേഗം പരിശോധിക്കുന്ന രീതി പ്രായോഗികമല്ല. വലിയ ദൂരത്തിൽ വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്ന ഹൈവേയിൽ നിരന്തരമായ മനുഷ്യ ഇടപെടലിലൂടെ മാത്രം വേഗനിയന്ത്രണം ഉറപ്പാക്കാൻ കഴിയില്ല.
ഇതിനുപകരം നിർമാണം പൂർത്തിയായ പാതകളിൽ ആധുനിക നിരീക്ഷണ സംവിധാനങ്ങൾ വ്യാപകമാക്കേണ്ടതുണ്ട്. ക്യാമറകളിലൂടെ വാഹനങ്ങളുടെ വേഗം നിരീക്ഷിക്കുകയും നിയമലംഘനം കണ്ടെത്തുകയും ചെയ്യുന്ന സംവിധാനങ്ങൾക്ക് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം നൽകേണ്ടിവരും. ഓട്ടോമേറ്റഡ് ക്യാമറകൾ, ഇന്റർനെറ്റ് ഓഫ് തിങ്സ് (IoT) ഉൾപ്പെടെയുള്ള സാങ്കേതികവിദ്യകൾ റോഡ് സുരക്ഷാ സംവിധാനത്തിന്റെ ഭാഗമാകേണ്ടതുണ്ട്.
ഇത്തരം സംവിധാനങ്ങൾ നടപ്പിലാക്കുന്നതിലൂടെ ഓരോ വാഹനത്തിന്റെയും വേഗം നിരീക്ഷിക്കാൻ മനുഷ്യവിഭവശേഷിയെ മാത്രം ആശ്രയിക്കേണ്ട സാഹചര്യം കുറയ്ക്കാനാകും. നിയമലംഘനം നടന്നാൽ അതിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കി നടപടി സ്വീകരിക്കാനും സാധിക്കും.
‘പരമാവധി വേഗം’ എന്ന ചിന്ത മാറണം
റോഡ് സുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കുന്നതിൽ നിയമനടപടികൾക്കൊപ്പം ജനങ്ങളുടെ മനോഭാവത്തിലും മാറ്റം ആവശ്യമാണ്. സർക്കാർ പുറത്തിറക്കുന്ന സർക്കുലറിൽ ഒരു റോഡിൽ പരമാവധി വേഗം നിശ്ചയിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അത്രയും വേഗത്തിൽ തന്നെ വാഹനമോടിക്കാമെന്ന ചിന്ത പലരിലും നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ പരമാവധി വേഗപരിധി എന്നത് നിർബന്ധമായും അത്ര വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കണമെന്ന നിർദേശമല്ല.
റോഡിന്റെ നിലവിലെ അവസ്ഥ, കാലാവസ്ഥ, ഗതാഗതത്തിരക്ക്, വാഹനങ്ങളുടെ എണ്ണം, മുന്നിലുള്ള വാഹനങ്ങളുടെ വേഗം തുടങ്ങിയ ഘടകങ്ങൾ കണക്കിലെടുത്താണ് ഡ്രൈവർ വേഗം ക്രമീകരിക്കേണ്ടത്. അനുവദനീയമായ പരമാവധി വേഗത്തിൽ താഴെ സഞ്ചരിക്കേണ്ട സാഹചര്യമുണ്ടെങ്കിൽ അതനുസരിച്ച് വേഗം കുറയ്ക്കുന്നതാണ് സുരക്ഷിതമായ സമീപനം.
വേഗപരിധി ബോർഡുകൾ ശ്രദ്ധിക്കണം
ദേശീയപാതകളിൽ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിലെ വേഗപരിധി വ്യക്തമാക്കുന്ന ബോർഡുകൾ സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും പല വാഹനയാത്രക്കാരും അവ ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ലെന്നതാണ് മറ്റൊരു വെല്ലുവിളി. റോഡിന്റെ ഓരോ ഭാഗത്തും ഒരേ വേഗപരിധിയല്ല എന്ന ബോധ്യം ഡ്രൈവർമാർക്കുണ്ടാകണം.
അപകടങ്ങൾ പൂർണമായി ഇല്ലാതാക്കാൻ കഴിയുമെന്ന പ്രതീക്ഷ യാഥാർഥ്യബോധമുള്ളതല്ല. എന്നാൽ അപകടം സംഭവിച്ചാലും അതിന്റെ ആഘാതം കുറയ്ക്കാനും മരണവും ഗുരുതര പരുക്കുകളും ഒഴിവാക്കാനും കഴിയുന്ന തരത്തിൽ റോഡ് സംവിധാനങ്ങൾ മെച്ചപ്പെടുത്തുകയാണ് ലക്ഷ്യം. അതിനായി എൻജിനീയറിങ് സംവിധാനങ്ങൾക്കൊപ്പം ഫലപ്രദമായ എൻഫോഴ്സ്മെന്റും സാങ്കേതിക നിരീക്ഷണവും ജനങ്ങളുടെ ബോധവൽക്കരണവും ഒരുപോലെ ശക്തിപ്പെടുത്തേണ്ടതുണ്ട്.
റോഡിലെ വേഗപരിധി പാലിക്കുന്നത് നിയമം അനുസരിക്കുന്നതിന്റെ ഭാഗം മാത്രമല്ല, സ്വന്തം ജീവനും മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവനും സംരക്ഷിക്കുന്നതിന്റെ ഭാഗമാണെന്ന തിരിച്ചറിവാണ് ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട മാറ്റം. ഡ്രൈവിങ്ങിലെ ശീലങ്ങളിൽ മാറ്റം വരുകയും കൃത്യമായ സ്പീഡ് മാനേജ്മെന്റ് നടപ്പാക്കുകയും ചെയ്താൽ ദേശീയപാതകളിലെ അപകടങ്ങളുടെ എണ്ണവും അപകടങ്ങളുടെ തീവ്രതയും ഗണ്യമായി കുറയ്ക്കാൻ സാധിക്കും.
