സോണിയയ്ക്ക് കണ്ണീരോടെ യാത്രാമൊഴി നൽകി നാട്ടുകാർ
കണ്ണൂർ∙ 16 വർഷത്തോളം ഒരു നാടിന്റെ സ്വന്തം കാവൽക്കാരിയായി കഴിഞ്ഞ സോണിയ ഇനി ഓർമ. മട്ടന്നൂരിന് സമീപം പറയനാട്ടുകാരുടെ പ്രിയപ്പെട്ട നായയായിരുന്നു സോണിയ. വർഷങ്ങളോളം നാട്ടിലെ ഓരോ വീടിനും പരിചിതമായിരുന്ന അവളുടെ വേർപാട് പ്രദേശവാസികൾക്ക് വലിയ വേദനയായി. പ്രായാധിക്യം മൂലമാണ് സോണിയ ചത്തത്. ഏറെ സ്നേഹത്തോടെ വളർത്തിയ സ്വന്തം വീട്ടിലെ ഒരംഗത്തെപ്പോലെയായിരുന്നു നാട്ടുകാർ അവളെ കണ്ടിരുന്നത്.
കണ്ണീരോടെ അവസാന യാത്ര
സോണിയയുടെ വിയോഗവാർത്ത അറിഞ്ഞതോടെ നിരവധി നാട്ടുകാർ അവസാനമായി അവളെ കാണാനെത്തി. കണ്ണീരോടെയാണ് നാട്ടുകാർ പ്രിയപ്പെട്ട നായയ്ക്ക് യാത്രാമൊഴി നൽകിയത്. ഒരു വളർത്തുമൃഗത്തിനെന്നതിലുപരി വർഷങ്ങളായി നാടിനൊപ്പം ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരംഗത്തിനുള്ള യാത്രയയപ്പായിരുന്നു അത്. സോണിയയുടെ സംസ്കാര ചടങ്ങിൽ നാട്ടുകാർ പങ്കെടുത്തു. പുഷ്പചക്രം സമർപ്പിച്ചാണ് അവളെ സംസ്കരിച്ചത്.
നാടിന്റെ സ്വന്തം കാവൽക്കാരി
16 വർഷക്കാലം പറയനാട്ടിലെ രാത്രികളിൽ സോണിയയുടെ സാന്നിധ്യം പതിവായിരുന്നു. രാത്രിയിൽ ഓരോ വീട്ടിലും മാറിമാറിയാണ് അവൾ കിടന്നിരുന്നത്. ഒരു വീട്ടിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങാതെ പ്രദേശത്തെ മുഴുവൻ വീടുകളും സ്വന്തം വീടുകളെപ്പോലെ കണ്ടായിരുന്നു അവളുടെ ജീവിതം. നാട്ടുകാരും അവളെ അങ്ങനെ തന്നെയാണ് സ്വീകരിച്ചത്.
ഓരോ ദിവസവും വിവിധ വീടുകളിൽനിന്നായിരുന്നു സോണിയയ്ക്ക് ഭക്ഷണം ലഭിച്ചിരുന്നത്. ആരെങ്കിലും ഭക്ഷണം നൽകാനായി കാത്തിരിക്കേണ്ട സാഹചര്യമില്ലായിരുന്നു. വീടുകളിലെല്ലാം അവൾക്ക് ഭക്ഷണം ഒരുക്കിയിരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ സോണിയ ഒരു തെരുവുനായ എന്നതിലുപരി നാട്ടുകാരുടെ സ്വന്തം നായയായി മാറി.
അപകടത്തിൽപ്പെട്ടപ്പോഴും കൈവിട്ടില്ല
ജീവിതത്തിനിടെ സോണിയയ്ക്ക് പല പ്രതിസന്ധികളും നേരിടേണ്ടിവന്നിട്ടുണ്ട്. ഒരിക്കൽ പന്നിക്കെണിയിൽ അകപ്പെട്ട് ഗുരുതരമായി പരുക്കേറ്റിരുന്നു. ശരീരത്തിലെ തൊലി ഉരിഞ്ഞുപോയ അവസ്ഥയിലായിരുന്നു അന്ന് സോണിയയെ നാട്ടുകാർ കണ്ടെത്തിയത്. അപകടത്തിൽപ്പെട്ട നായയെ ഉപേക്ഷിക്കാൻ അവർ തയ്യാറായില്ല. നാട്ടുകാർ തന്നെ ചികിത്സയ്ക്കുള്ള സൗകര്യങ്ങൾ ഒരുക്കി പരിചരിച്ചു.
അന്ന് ലഭിച്ച പരിചരണത്തിലൂടെയാണ് സോണിയ വീണ്ടും ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തിയത്. പിന്നീട് സാധാരണ നിലയിലായ അവൾ വീണ്ടും നാട്ടിലെ പതിവ് കാഴ്ചയായി. വീടുകൾക്കിടയിലൂടെ സഞ്ചരിച്ചും രാത്രിയിൽ കാവലിരുന്നും സോണിയ വർഷങ്ങൾ പിന്നിട്ടു.
വയറ്റിലെ മുഴയ്ക്കും ചികിത്സ
സോണിയയുടെ ജീവിതത്തിലെ മറ്റൊരു പ്രതിസന്ധിയായിരുന്നു വയറ്റിൽ മുഴ കണ്ടെത്തിയത്. ശസ്ത്രക്രിയ ആവശ്യമായ അവസ്ഥയിലായപ്പോൾ ചികിത്സയ്ക്കുള്ള പണം കണ്ടെത്തുന്നതും നാട്ടുകാരുടെ കൂട്ടായ ശ്രമത്തിലൂടെയായിരുന്നു. പ്രദേശവാസികൾ പണം പിരിച്ചെടുത്ത് സോണിയയുടെ ശസ്ത്രക്രിയ നടത്തി.
സ്വന്തം വളർത്തുനായയല്ലാതിരുന്നിട്ടും സോണിയയ്ക്കായി നാട്ടുകാർ ഒന്നിച്ചുനിന്നു. അവൾ അവരിൽ ഒരാളായി മാറിയിരുന്നതിന്റെ തെളിവായിരുന്നു അത്. ചികിത്സയ്ക്കുശേഷവും നാട്ടുകാർ സോണിയയെ പരിചരിച്ചു. പ്രായം കൂടിയപ്പോഴും അവൾക്ക് ആവശ്യമായ ഭക്ഷണവും പരിചരണവും ലഭിച്ചിരുന്നു.
ഓരോ വീട്ടിലെയും പ്രിയങ്കരി
ഒരു വീട്ടിൽനിന്ന് മറ്റൊരു വീട്ടിലേക്ക് സ്വതന്ത്രമായി സഞ്ചരിച്ചിരുന്ന സോണിയയ്ക്ക് പറയനാട്ടിലെ മിക്ക വീടുകളുമായും ആത്മബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു. രാത്രിയിലെ കാവലും പകൽ സമയത്തെ നാട്ടിലെ സാന്നിധ്യവും അവളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു. കുട്ടികൾക്കും മുതിർന്നവർക്കും ഒരുപോലെ പരിചിതയായിരുന്ന സോണിയയെ എല്ലാവരും സ്നേഹത്തോടെയാണ് കണ്ടിരുന്നത്.
വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോയപ്പോൾ സോണിയയുടെ സാന്നിധ്യം നാട്ടുകാർക്ക് ഒരു ശീലമായി മാറി. ഒരു ദിവസം അവളെ കാണാതിരുന്നാൽ പോലും അന്വേഷിക്കുന്നവരുണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ 16 വർഷത്തെ ആ ബന്ധം അവസാനിച്ചതിന്റെ വേദനയും നാട്ടുകാർക്ക് വലുതാണ്.
ഓർമകളിൽ ഇനി സോണിയ
പ്രായാധിക്യം ഒടുവിൽ സോണിയയുടെ ജീവിതത്തിനും വിരാമമിട്ടു. എന്നാൽ 16 വർഷത്തോളം ഒരു നാടിനൊപ്പം ജീവിച്ച നായയുടെ ഓർമകൾ അത്ര പെട്ടെന്ന് മായില്ല. അപകടത്തിൽപ്പെട്ടപ്പോൾ ചികിത്സ നൽകിയവരും വയറ്റിലെ മുഴയ്ക്ക് ശസ്ത്രക്രിയ നടത്താൻ പണം നൽകിയവരും ദിവസവും ഭക്ഷണം നൽകിയവരും അവസാന യാത്രയിലും അവൾക്കൊപ്പം നിന്നു.
നാടിന് കാവലായി നിന്ന സോണിയയുടെ വേർപാട് പറയനാട്ടുകാർക്ക് ഒരു പ്രിയപ്പെട്ട കൂട്ടുകാരിയെ നഷ്ടപ്പെട്ടതുപോലെയാണ്. വർഷങ്ങളോളം ഓരോ രാത്രിയും വീടുകൾക്ക് കാവലായി നടന്ന ആ നായ ഇനി അവിടെയില്ല. എന്നാൽ നാട്ടിലെ ഓരോ വഴിയിലും വീടുകളിലും സോണിയയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഓർമകൾ ബാക്കിയാണ്. നാട്ടുകാരുടെ സ്നേഹത്തിൽ 16 വർഷം ജീവിച്ച സോണിയ ഇനി അവരുടെ ഓർമകളിലൂടെ തന്നെ ജീവിക്കും.
