മക്കൾ കൈവിട്ടപ്പോൾ നിയമത്തിന്റെ തണലിൽ; കേരളത്തിൽ 6000 മാതാപിതാക്കൾ നീതിക്കായി കാത്തിരിക്കുന്നു

ജീവിതത്തിന്റെ വലിയൊരു പങ്കും മക്കളുടെ ഭാവിക്കായി മാറ്റിവച്ച മാതാപിതാക്കൾക്ക് സ്വന്തം വാർധക്യത്തിൽ നേരിടേണ്ടിവരുന്ന ദുരിതത്തിന്റെ നേർചിത്രമാണ് കേരളത്തിലെ വയോജന മെയിന്റനൻസ് ട്രൈബ്യൂണലുകളിലെ കണക്കുകൾ നൽകുന്നത്. മക്കളെ വളർത്തുന്നതിനായി ജീവിതകാലം മുഴുവൻ അധ്വാനിക്കുകയും സമ്പാദ്യം ചെലവഴിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടും, പ്രായമായപ്പോൾ സ്വന്തം വീടുകളിൽ പോലും കഴിയാനാകാതെ പുറത്താക്കപ്പെട്ടവരാണ് വലിയൊരു വിഭാഗം. സംരക്ഷണവും കരുതലും പ്രതീക്ഷിച്ച് മക്കൾക്ക് കൈമാറിയ സ്വത്തുക്കൾ പോലും പിന്നീട് തർക്കത്തിനും ഉപേക്ഷിക്കപ്പെടലിനും കാരണമാകുന്ന സാഹചര്യമാണുള്ളത്.

സംസ്ഥാനത്തെ വിവിധ വയോജന മെയിന്റനൻസ് ട്രൈബ്യൂണലുകളിൽ നിലവിൽ ഏകദേശം 6000 മാതാപിതാക്കളാണ് നിയമപരമായ സഹായം തേടി കാത്തിരിക്കുന്നത്. മക്കൾ സംരക്ഷിക്കുന്നില്ലെന്നും വീട്ടിൽനിന്ന് ഇറക്കിവിട്ടെന്നും ജീവിതച്ചെലവിന് ആവശ്യമായ തുക നൽകുന്നില്ലെന്നുമുള്ള പരാതികളാണ് ഇതിൽ പ്രധാനമായും ഉൾപ്പെടുന്നത്. സ്വന്തം മക്കളിൽനിന്ന് ലഭിക്കേണ്ട അടിസ്ഥാന പരിചരണത്തിനുപോലും നിയമത്തിന്റെ സഹായം തേടേണ്ടിവരുന്ന അവസ്ഥ കുടുംബബന്ധങ്ങളുടെ തകർച്ചയിലേക്കാണ് വിരൽചൂണ്ടുന്നത്.

വിശ്വാസത്തോടെ കൈമാറിയ സ്വത്ത് തിരിച്ചുകിട്ടി

വാർധക്യത്തിൽ മക്കൾ തങ്ങളെ നോക്കിക്കൊള്ളുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിലാണ് പല മാതാപിതാക്കളും ജീവിതകാലത്ത് സമ്പാദിച്ച സ്വത്തുക്കൾ മക്കളുടെ പേരിലേക്ക് കൈമാറുന്നത്. എന്നാൽ സ്വത്ത് ലഭിച്ചതിനു പിന്നാലെ മാതാപിതാക്കളെ അവഗണിക്കുന്ന സംഭവങ്ങളും വർധിക്കുന്നതായി ട്രൈബ്യൂണലുകളിലെത്തുന്ന പരാതികൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു. സംരക്ഷണം ഉറപ്പാക്കാമെന്ന വ്യവസ്ഥയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ കൈമാറിയ സ്വത്ത് പിന്നീട് മാതാപിതാക്കൾക്ക് തന്നെ ദുരിതത്തിന്റെ കാരണമാകുന്ന സാഹചര്യങ്ങളുമുണ്ട്.

കഴിഞ്ഞ മൂന്ന് വർഷത്തിനിടെ ഇത്തരത്തിൽ 135 കേസുകളിലാണ് വയോജന മെയിന്റനൻസ് ട്രൈബ്യൂണലുകൾ ഇടപെട്ട് സ്വത്ത് കൈമാറ്റം റദ്ദാക്കിയത്. നിയമപരമായ നടപടികളിലൂടെ സ്വത്തുക്കൾ വീണ്ടും മാതാപിതാക്കളുടെ പേരിലേക്ക് മാറ്റുകയും ചെയ്തു. തങ്ങളുടെ അവസാനകാല ജീവിതത്തിന് സാമ്പത്തിക സുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കുന്നതിനൊപ്പം, മക്കളുടെ അവഗണനയിൽനിന്ന് സംരക്ഷണം ലഭിക്കാനും ഇത്തരം നടപടികൾ വയോജനങ്ങൾക്ക് സഹായകരമായി.

ഇതിനു പുറമേ 1050 കേസുകൾ മാതാപിതാക്കൾക്ക് അനുകൂലമായി ട്രൈബ്യൂണലുകൾ തീർപ്പാക്കിയിട്ടുണ്ട്. കുടുംബത്തിനുള്ളിലെ തർക്കങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്നതിനൊപ്പം, പ്രായമായ മാതാപിതാക്കളുടെ സംരക്ഷണം ഉറപ്പാക്കുന്നതിനുള്ള നിയമപരമായ സംവിധാനമായി ട്രൈബ്യൂണലുകളുടെ ഇടപെടൽ മാറുകയാണ്.

നിയമം നൽകുന്ന സംരക്ഷണം

2007ൽ നിലവിൽ വന്ന മാതാപിതാക്കളുടെയും മുതിർന്ന പൗരന്മാരുടെയും സംരക്ഷണവും ക്ഷേമവും സംബന്ധിച്ച നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 23 ആണ് ഇത്തരം കേസുകളിൽ പ്രധാനമായും പ്രയോഗിക്കുന്നത്. മാതാപിതാക്കളെ സംരക്ഷിക്കുമെന്ന ഉറപ്പിൽ കൈമാറിയ സ്വത്ത് പിന്നീട് അവരെ സംരക്ഷിക്കാതെ വന്നാൽ, ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ ആ കൈമാറ്റം റദ്ദാക്കാൻ നിയമം വഴിയൊരുക്കുന്നു. ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനഘട്ടത്തിൽ സുരക്ഷിതമായ താമസവും ആവശ്യമായ പരിചരണവും ഉറപ്പാക്കുകയാണ് ഇതിന്റെ പ്രധാന ലക്ഷ്യം.

മാതാപിതാക്കളെ സംരക്ഷിക്കാതെ അവരുടെ സ്വത്ത് കൈവശം വയ്ക്കുന്നത് അംഗീകരിക്കാനാവില്ലെന്ന നിയമപരമായ നിലപാടിനാണ് ഈ വ്യവസ്ഥ ശക്തി നൽകുന്നത്. സ്വത്ത് കൈമാറ്റം ചെയ്തശേഷം മാതാപിതാക്കൾ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടാൽ, അവർക്ക് നിയമത്തിന്റെ സഹായം തേടാനാകുന്ന സാഹചര്യം ഇതിലൂടെ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നു.

ഇതിനിടെ, മാതാപിതാക്കളുടെ സംരക്ഷണം ഉറപ്പാക്കാൻ ആവശ്യമായ സാഹചര്യങ്ങളിൽ മക്കളെ സ്വത്തിൽനിന്ന് ഒഴിവാക്കുന്നതിനുള്ള ട്രൈബ്യൂണലുകളുടെ അധികാരം സംബന്ധിച്ച് സുപ്രീം കോടതിയും അടുത്തിടെ സുപ്രധാന നിലപാട് വ്യക്തമാക്കിയിരുന്നു. മുതിർന്ന പൗരന്മാരുടെ അവകാശങ്ങളും സുരക്ഷയും സംരക്ഷിക്കുന്നതിൽ നിയമസംവിധാനത്തിന്റെ ഇടപെടലിന് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം ലഭിക്കുന്നതിന്റെ സൂചനയാണിത്.

വയോജനങ്ങൾക്കായി പ്രത്യേക വകുപ്പ്

വയോജന ക്ഷേമവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കേരളത്തിന് രാജ്യത്ത് തന്നെ ശ്രദ്ധേയമായ സ്ഥാനമുണ്ട്. വയോജനങ്ങളുടെ വർധിച്ചുവരുന്ന എണ്ണം കണക്കിലെടുത്ത് അവർക്കായി പ്രത്യേക ഭരണസംവിധാനം രൂപീകരിച്ച സംസ്ഥാനമാണ് കേരളം. പ്രായമായവരുടെ സാമൂഹികവും സാമ്പത്തികവുമായ സുരക്ഷ, സംരക്ഷണം, ക്ഷേമം തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങളിൽ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ നൽകുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെയാണ് പ്രത്യേക സംവിധാനം രൂപീകരിച്ചത്.

എന്നാൽ വയോജനങ്ങൾക്കായി പ്രത്യേക വകുപ്പ് ഉൾപ്പെടെയുള്ള സംവിധാനങ്ങൾ നിലവിലുണ്ടായിട്ടും കുടുംബങ്ങളിൽനിന്നുള്ള അവഗണനയുടെ കണക്കുകൾ ആശങ്കപ്പെടുത്തുന്നതാണ്. ഒരുകാലത്ത് കുടുംബത്തിന്റെ താങ്ങായിരുന്ന മാതാപിതാക്കൾക്ക് വാർധക്യത്തിൽ സ്വന്തം മക്കളിൽനിന്നുതന്നെ സംരക്ഷണം ആവശ്യപ്പെടേണ്ടിവരുന്നത് സമൂഹത്തിന്റെ കുടുംബഘടനയിൽ സംഭവിക്കുന്ന മാറ്റങ്ങളിലേക്കാണ് ശ്രദ്ധ ക്ഷണിക്കുന്നത്.

സ്വത്ത്, സാമ്പത്തിക തർക്കങ്ങൾ, കുടുംബബന്ധങ്ങളിലെ വിള്ളൽ, മക്കളുടെ ജീവിത സാഹചര്യങ്ങളിലെ മാറ്റങ്ങൾ തുടങ്ങിയ പല കാരണങ്ങളും ഇത്തരം പരാതികൾക്ക് പിന്നിലുണ്ടാകാം. എന്നാൽ കാരണം എന്തുതന്നെയായാലും, പ്രായമായ മാതാപിതാക്കൾക്ക് സുരക്ഷിതമായി ജീവിക്കാനുള്ള അവകാശം ഉറപ്പാക്കേണ്ടത് സമൂഹത്തിന്റെയും ഭരണകൂടത്തിന്റെയും പ്രധാന ഉത്തരവാദിത്തമാണ്.

27 ട്രൈബ്യൂണലുകൾ, പക്ഷേ നീതി വൈകുന്നു

സംസ്ഥാനത്ത് 27 വയോജന മെയിന്റനൻസ് ട്രൈബ്യൂണലുകളാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. റവന്യൂ ഡിവിഷണൽ ഓഫീസർമാരാണ് പരാതികളിൽ ഹിയറിങ് നടത്തുന്നത്. എന്നാൽ ആർ.ഡി.ഒമാർക്ക് റവന്യൂ ഭരണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട നിരവധി മറ്റ് ഔദ്യോഗിക ചുമതലകളും നിർവഹിക്കേണ്ടതിനാൽ വയോജന കേസുകൾക്ക് ആവശ്യമായ സമയം കണ്ടെത്തുന്നത് ബുദ്ധിമുട്ടാകുകയാണ്.

ഒരു മാസത്തിൽ ശരാശരി 10 മുതൽ 15 വരെ പരാതികളിലാണ് ഹിയറിങ് നടക്കുന്നത്. പരാതികളുടെ എണ്ണം കണക്കിലെടുക്കുമ്പോൾ ഈ വേഗതയിൽ കേസുകൾ തീർപ്പാക്കാൻ വലിയ കാലതാമസമുണ്ടാകുന്ന സാഹചര്യമാണുള്ളത്. നീതി ലഭിക്കാനായി പരാതി നൽകുന്ന പല മുതിർന്ന പൗരന്മാരും ശാരീരികമായും സാമ്പത്തികമായും ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ നേരിടുന്നവരാണ്. അതിനാൽ തന്നെ കേസുകൾ വർഷങ്ങളോളം നീളുന്നത് അവരുടെ ദുരിതം കൂടുതൽ വർധിപ്പിക്കാനിടയാക്കും.

ഹിയറിങ് നടപടികൾ വേഗത്തിലാക്കുന്നതിനായി റിട്ടയേർഡ് ജഡ്ജിമാർക്ക് ഈ അധികാരം നൽകണമെന്ന ശുപാർശ നിലവിൽ സർക്കാരിന്റെ പരിഗണനയിലാണ്. നിയമപരിചയവും കേസുകൾ കൈകാര്യം ചെയ്യാനുള്ള അനുഭവവുമുള്ളവരെ ചുമതലപ്പെടുത്തുന്നത് തീർപ്പാക്കൽ വേഗത്തിലാക്കാൻ സഹായിക്കുമെന്നാണ് വിലയിരുത്തൽ.

നിയമത്തിനപ്പുറം സമൂഹവും ചിന്തിക്കണം

വയോജന ട്രൈബ്യൂണലുകളിലെത്തുന്ന ഓരോ പരാതിയും ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ സ്വകാര്യ പ്രശ്നം മാത്രമല്ല. മാതാപിതാക്കൾക്കും മക്കൾക്കുമിടയിലെ ബന്ധത്തിൽ സംഭവിക്കുന്ന വലിയ മാറ്റത്തിന്റെ പ്രതിഫലനം കൂടിയാണ് ഇത്തരം കേസുകൾ. മക്കളെ വളർത്താൻ ജീവിതം മുഴുവൻ സമർപ്പിച്ച മാതാപിതാക്കൾക്ക് വാർധക്യത്തിൽ നിയമത്തിന്റെ സഹായം തേടേണ്ടിവരുന്നത് സമൂഹത്തിന്റെ മനസ്സാക്ഷിയെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്ന സാഹചര്യമാണ്.

നിയമം ആവശ്യമായ സംരക്ഷണം നൽകണം. അതോടൊപ്പം തന്നെ കുടുംബങ്ങളിൽ പരസ്പര ബഹുമാനവും ഉത്തരവാദിത്തബോധവും വളർത്തുന്നതിനുള്ള സാമൂഹിക ഇടപെടലുകളും ശക്തമാകണം. സ്വത്ത് കൈമാറ്റം ചെയ്യുന്നതിനു മുൻപ് മാതാപിതാക്കൾക്ക് ലഭിക്കേണ്ട സംരക്ഷണം ഉറപ്പാക്കുന്നതിനുള്ള നിയമബോധവും വർധിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

6000ഓളം മാതാപിതാക്കൾ നിയമപരമായ സഹായത്തിനായി കാത്തിരിക്കുന്നുവെന്ന കണക്ക് ഒരു ഭരണപരമായ വെല്ലുവിളി മാത്രമല്ല. സ്വന്തം മക്കളിൽനിന്ന് കരുതലും സുരക്ഷയും പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന ഒരു തലമുറയുടെ വേദന കൂടിയാണ്. അതിനാൽ പരാതികൾ വേഗത്തിൽ പരിഗണിക്കുകയും അർഹരായവർക്ക് സമയബന്ധിതമായി സംരക്ഷണം ഉറപ്പാക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്. നിയമത്തിന്റെ കൈത്താങ്ങ് അവസാന ആശ്രയമാകുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ കുടുംബബന്ധങ്ങളിൽ ഉത്തരവാദിത്തവും കരുതലും തിരിച്ചുവരണമെന്ന സന്ദേശമാണ് ഈ കണക്കുകൾ നൽകുന്നത്.