facebook

രോഗം മാറാനും ദൗർഭാഗ്യം അകറ്റാനും രോഗിയുടെ വിവാഹം; പുരാതന ചൈനീസ് ആചാരമായ ‘ചോങ് സി’ എന്താണ്..?

4 Min Read

പുരാതന ചൈനീസ് ആചാരമായ ‘ചോങ് സി

മാരകമായ രോഗങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം നേടാനും കുടുംബത്തെ അലട്ടുന്ന ദൗർഭാഗ്യങ്ങൾ അകറ്റാനും രോഗബാധിതനായ വ്യക്തിയുടെ വിവാഹം നടത്തിക്കൊടുക്കുന്ന പുരാതന ചൈനീസ് ആചാരമായ ‘ചോങ് സി’ വീണ്ടും ചർച്ചയാകുന്നു. വിവാഹം പോലുള്ള സന്തോഷകരമായ ചടങ്ങുകൾ രോഗിയുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് സന്തോഷവും പ്രതീക്ഷയും കൊണ്ടുവരുമെന്നും അതിലൂടെ രോഗവും കുടുംബത്തിലെ ദുരിതങ്ങളും മാറുമെന്നുമായിരുന്നു ഈ ആചാരത്തിന് പിന്നിലെ വിശ്വാസം. വൈദ്യശാസ്ത്രം ഇന്നത്തെപ്പോലെ വികസിച്ചിട്ടില്ലാത്ത കാലത്ത് രൂപംകൊണ്ട ഈ രീതി ചൈനീസ് സമൂഹത്തിലെ പഴയകാല വിശ്വാസങ്ങളുടെയും ആചാരങ്ങളുടെയും ഭാഗമായിരുന്നു.

‘സന്തോഷം കൊണ്ട് ദൗർഭാഗ്യത്തെ മറികടക്കുക’ എന്ന ആശയമാണ് ചോങ് സി എന്ന ആചാരത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. കുടുംബത്തിൽ ഒരാൾക്ക് ഗുരുതരമായ രോഗം ബാധിക്കുകയോ തുടർച്ചയായ ദുരന്തങ്ങൾ നേരിടേണ്ടിവരികയോ ചെയ്താൽ വിവാഹം നടത്തുന്നത് നല്ല മാറ്റങ്ങൾക്ക് വഴിയൊരുക്കുമെന്നായിരുന്നു വിശ്വാസം. രോഗബാധിതന്റെ ജീവിതത്തിൽ പുതിയൊരു തുടക്കം സൃഷ്ടിക്കുന്നതിലൂടെ ദൗർഭാഗ്യങ്ങളെ അകറ്റാമെന്നും കുടുംബാംഗങ്ങൾ കരുതിയിരുന്നു.

രോഗം ബാധിച്ചാൽ വിവാഹം നേരത്തെയാക്കും

പുരാതന ചൈനയിൽ ഒരാൾക്ക് ഗുരുതരമായ അസുഖം ബാധിച്ചാൽ അയാളുടെ വിവാഹം ഉടൻ നടത്തിക്കൊടുക്കുന്ന പതിവുണ്ടായിരുന്നു. നേരത്തേ വിവാഹനിശ്ചയം കഴിഞ്ഞിട്ടുള്ളവരാണെങ്കിൽ നിശ്ചയിച്ചിരുന്ന തീയതിക്ക് കാത്തുനിൽക്കാതെ ചടങ്ങുകൾ വേഗത്തിലാക്കും. വിവാഹനിശ്ചയം പോലും നടക്കാത്ത അവിവാഹിതരായ യുവാക്കൾക്ക് രോഗം ഭേദമാകുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ കുടുംബാംഗങ്ങൾ തിടുക്കത്തിൽ വധുവിനെ കണ്ടെത്തി വിവാഹം നടത്തുകയും ചെയ്തിരുന്നു.

വിവാഹം ഒരു വ്യക്തിയുടെ ജീവിതത്തിലെ സന്തോഷകരമായ സംഭവമാണെന്നും അത്തരം സന്തോഷം രോഗിയുടെ മാനസികാവസ്ഥയിൽ നല്ല മാറ്റമുണ്ടാക്കുമെന്നും അക്കാലത്തെ ആളുകൾ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. രോഗബാധിതനായ വ്യക്തിക്ക് പ്രതീക്ഷയും ആത്മവിശ്വാസവും നൽകുന്നതിനൊപ്പം കുടുംബത്തിലെ പ്രതികൂല സാഹചര്യങ്ങൾ അവസാനിക്കാനും വിവാഹം സഹായിക്കുമെന്നായിരുന്നു അവരുടെ ധാരണ.

ചില സന്ദർഭങ്ങളിൽ രോഗത്തിന്റെ തീവ്രത കാരണം വരന് വിവാഹച്ചടങ്ങുകളിൽ നേരിട്ട് പങ്കെടുക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല. ആചാരപ്രകാരം നിർവഹിക്കേണ്ട ചടങ്ങുകൾ ചെയ്യാനും ആരോഗ്യസ്ഥിതി അനുവദിക്കാത്ത സാഹചര്യമുണ്ടാകുമായിരുന്നു. അത്തരം സന്ദർഭങ്ങളിൽ വരന് പകരമായി കുടുംബത്തിലെ മറ്റൊരാളെ ചടങ്ങുകളിൽ പങ്കെടുപ്പിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. രോഗിയുടെ പേരിൽ വിവാഹം നടത്തുക എന്നതായിരുന്നു പ്രധാന ലക്ഷ്യം.

യുവാക്കൾക്ക് മാത്രമല്ല, മുതിർന്നവർക്കും ബാധകമായിരുന്നു

ചോങ് സി ആചാരം രോഗബാധിതരായ യുവാക്കളുടെ വിവാഹത്തിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിനിന്നിരുന്നില്ല. കുടുംബത്തിലെ പിതാവിനോ മുത്തച്ഛനോ മുത്തശ്ശിക്കോ ദീർഘകാലമായി ഗുരുതരമായ അസുഖം ബാധിച്ചാലും ഈ ആചാരം പിന്തുടർന്നിരുന്നു. കുടുംബം തുടർച്ചയായി വലിയ ദുരന്തങ്ങൾ നേരിടുന്ന സാഹചര്യങ്ങളിലും ദൗർഭാഗ്യങ്ങൾ അകറ്റുന്നതിനുള്ള മാർഗമായി വിവാഹത്തെ കണ്ടിരുന്നു.

ചില സന്ദർഭങ്ങളിൽ രോഗബാധിതയായ സ്ത്രീയുടെ അസുഖം മാറുന്നതിനായി അവർക്കും വിവാഹം നടത്തിക്കൊടുത്തിരുന്നു. അതായത്, കുടുംബത്തിലെ രോഗവും ദുരിതവും ഇല്ലാതാക്കാൻ വിവാഹം ഒരു പരിഹാരമാർഗമായി കണ്ടിരുന്നുവെന്ന് ഈ ആചാരത്തിന്റെ ചരിത്രം വ്യക്തമാക്കുന്നു.

അന്നത്തെ സാമൂഹിക സാഹചര്യങ്ങളിൽ രോഗങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ശാസ്ത്രീയ അറിവ് പരിമിതമായിരുന്നു. പല രോഗങ്ങളുടെയും കാരണങ്ങൾ കണ്ടെത്താനോ ഫലപ്രദമായ ചികിത്സ ലഭ്യമാക്കാനോ കഴിയാത്ത സാഹചര്യത്തിൽ ഇത്തരം വിശ്വാസങ്ങൾ ശക്തിപ്പെടുകയായിരുന്നു. അതിനാൽ വിവാഹം പോലുള്ള സാമൂഹിക ചടങ്ങുകൾക്ക് രോഗശാന്തിയുമായും ഭാഗ്യവുമായും ബന്ധമുണ്ടെന്ന് കരുതിയിരുന്നു.

സോങ് രാജവംശത്തിന്റെ കാലത്ത് തുടക്കം

ചോങ് സി ആചാരത്തിന്റെ തുടക്കം സോങ് രാജവംശത്തിന്റെ കാലത്താണെന്നാണ് പൊതുവെ കരുതപ്പെടുന്നത്. എ.ഡി. 960 മുതൽ 1127 വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തിലാണ് ഈ രീതി രൂപംകൊണ്ടതെന്നാണ് ചരിത്രപരമായ വിലയിരുത്തൽ. പിന്നീട് മിങ്, ക്വിങ് രാജവംശങ്ങളുടെ കാലത്ത് ഈ ആചാരം കൂടുതൽ വ്യാപകമായി പ്രചരിച്ചു. 1368 മുതൽ 1912 വരെയുള്ള കാലയളവിൽ ചൈനയിലെ വിവിധ സമൂഹങ്ങളിൽ ഇത് പിന്തുടർന്നിരുന്നതായും വിവരങ്ങളുണ്ട്.

ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിലും ചൈനയിലെ ചില പ്രദേശങ്ങളിൽ ഈ ആചാരം നിലനിന്നിരുന്നു. കാലക്രമേണ സമൂഹത്തിൽ ഉണ്ടായ മാറ്റങ്ങളും വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിന്റെ വളർച്ചയും ഇത്തരം വിശ്വാസങ്ങളുടെ സ്വാധീനം കുറയാൻ കാരണമായി. എന്നിരുന്നാലും പുരാതന ചൈനീസ് ആചാരങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ചകളിൽ ചോങ് സി ഇന്നും ശ്രദ്ധ നേടുന്നുണ്ട്.

ദുഃഖാചരണ നിയമങ്ങളും വിവാഹത്തിന് തടസ്സമായി

പുരാതന ചൈനീസ് സമൂഹത്തിൽ പൂർവികരോടും കുടുംബത്തിലെ മുതിർന്നവരോടും വലിയ ബഹുമാനമാണ് നൽകിയിരുന്നത്. മാതാപിതാക്കളോ മുത്തച്ഛനോ മുത്തശ്ശിയോ മരിച്ചാൽ തുടർന്നുള്ള മൂന്ന് വർഷം ദുഃഖാചരണ കാലമായി ആചരിക്കണമെന്ന നിയമവും നിലനിന്നിരുന്നു. ഈ കാലയളവിൽ വിവാഹം ഉൾപ്പെടെയുള്ള സന്തോഷകരമായ ചടങ്ങുകൾ നടത്തുന്നതിന് നിയന്ത്രണങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു.

എന്നാൽ രോഗശാന്തിക്കായി വിവാഹം നടത്തേണ്ടിവരുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ ഈ നിയമം പ്രശ്നമായി. മിങ് രാജവംശത്തിന്റെ കാലത്ത് ഒരു ഗവർണർ ഇത്തരം വിവാഹങ്ങൾക്ക് പ്രത്യേക ഇളവ് അനുവദിച്ചതായി വിവരങ്ങൾ പറയുന്നു. ദുഃഖാചരണ കാലയളവിൽ രോഗം മാറുന്നതിനായി വിവാഹം നടത്തിയ ശേഷം യുവാവ് സുഖം പ്രാപിച്ചാൽ കുടുംബത്തിന് ശിക്ഷ നൽകില്ലെന്നായിരുന്നു വ്യവസ്ഥ.

അതേസമയം, വിവാഹം നടത്തിയിട്ടും വരൻ മരിച്ചാൽ കുടുംബം നിയമലംഘനത്തിന് ശിക്ഷ നേരിടേണ്ടിവരുമായിരുന്നു. അതായത്, രോഗശാന്തി പ്രതീക്ഷിച്ച് നടത്തിയ വിവാഹത്തിന്റെ ഫലത്തെ ആശ്രയിച്ചായിരുന്നു ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ കുടുംബത്തിന്റെ നിയമപരമായ ഉത്തരവാദിത്വം പോലും നിർണയിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്.

സ്ത്രീകളോടുള്ള അനീതിയെന്ന വിമർശനം

ചോങ് സി ആചാരം പിന്നീട് വലിയ വിമർശനങ്ങൾക്കും വിധേയമായി. പ്രത്യേകിച്ച് സ്ത്രീകളുടെ അവകാശങ്ങളെയും ജീവിതസാഹചര്യങ്ങളെയും പ്രതികൂലമായി ബാധിച്ചിരുന്ന രീതിയെന്ന നിലയിലാണ് ഈ ആചാരം വിമർശിക്കപ്പെട്ടത്. രോഗബാധിതനായ പുരുഷനുവേണ്ടി വിവാഹം കഴിക്കുന്ന സ്ത്രീക്ക് ഭർത്താവിന്റെ ആരോഗ്യസ്ഥിതി ഗുരുതരമായിരിക്കെ തന്നെ ദാമ്പത്യജീവിതത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കേണ്ടിവന്നിരുന്നു.

ചില സന്ദർഭങ്ങളിൽ വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് അധികം വൈകാതെ തന്നെ വരൻ മരിക്കുകയും വധു ചെറുപ്രായത്തിൽ വിധവയാകുകയും ചെയ്തിരുന്നു. വിവാഹം വഴി രോഗം മാറുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ നടത്തിയ ചടങ്ങുകൾ പലപ്പോഴും സ്ത്രീകളുടെ ജീവിതത്തിൽ വലിയ ദുരിതങ്ങൾക്ക് കാരണമായെന്നതാണ് പ്രധാന വിമർശനം.

രോഗശാന്തിക്ക് ശാസ്ത്രീയമായ ചികിത്സയ്ക്ക് പകരം വിവാഹത്തെ ആശ്രയിച്ചിരുന്ന പഴയകാല വിശ്വാസത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു ചോങ് സി. എന്നാൽ അതിന്റെ സാമൂഹിക പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ സ്ത്രീകൾക്ക് നേരിടേണ്ടിവന്ന അനീതിയും അവഗണിക്കാനാവില്ല. പുരാതന ചൈനീസ് സമൂഹത്തിലെ വിശ്വാസങ്ങൾ, കുടുംബബന്ധങ്ങൾ, സ്ത്രീകളുടെ സാമൂഹിക സ്ഥാനം എന്നിവയെക്കുറിച്ച് ചർച്ച ചെയ്യുമ്പോൾ ഈ ആചാരം വീണ്ടും ശ്രദ്ധ നേടുന്നതും അതുകൊണ്ടുതന്നെയാണ്.

Share This Article