വാർധക്യം രോഗങ്ങളുടെ കാലമാകാതിരിക്കാൻ; ദീർഘായുസ്സിന്റെ പുതിയ ആരോഗ്യശാസ്ത്രം: അറിയാം ലോഞ്ജെവിറ്റി എന്ന ആരോഗ്യശാസ്ത്ര മേഖല

അറിയാം ലോഞ്ജെവിറ്റി എന്ന ആരോഗ്യശാസ്ത്ര മേഖല

നൂറുവയസ്സ് പിന്നിട്ട മനുഷ്യരുടെ ജീവിതകഥകൾ ഒരുകാലത്ത് വലിയ കൗതുകമായിരുന്നു. ഒരാൾക്ക് എത്രകാലം ജീവിക്കാൻ കഴിയുമെന്നതായിരുന്നു അന്നത്തെ പ്രധാന ചോദ്യം. എന്നാൽ വൈദ്യശാസ്ത്രവും ആരോഗ്യഗവേഷണവും മുന്നേറിയതോടെ ചോദ്യം മാറുകയാണ്. എത്രകാലം ജീവിക്കാം എന്നതിനേക്കാൾ എത്രകാലം ആരോഗ്യത്തോടെയും സ്വന്തം കാര്യങ്ങൾ സ്വയം ചെയ്യാനുള്ള ശേഷിയോടെയും ജീവിക്കാനാകും എന്നതാണ് ഇന്ന് ശാസ്ത്രലോകം പ്രധാനമായും അന്വേഷിക്കുന്നത്.അറിയാം ലോഞ്ജെവിറ്റി എന്ന ആരോഗ്യശാസ്ത്ര മേഖല

ഈ മാറ്റമാണ് ലോഞ്ജെവിറ്റി എന്ന ആരോഗ്യശാസ്ത്ര മേഖലയ്ക്ക് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം നൽകുന്നത്. ജെറിയാട്രിക് സയൻസ്, ജെറോസയൻസ്, ഹെൽത്തി ഏജിങ് തുടങ്ങിയ മേഖലകളിലെ പഠനങ്ങൾ പരസ്പരം ചേരുന്നതോടെയാണ് ആരോഗ്യകരമായ ദീർഘായുസ്സിനെ കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള ഗവേഷണം ശക്തമാകുന്നത്. ജീവിതത്തിന്റെ ദൈർഘ്യം മാത്രം വർധിപ്പിക്കുക എന്നതല്ല ഇതിന്റെ ലക്ഷ്യം. രോഗങ്ങളില്ലാതെ, ശാരീരികമായും മാനസികമായും സാമൂഹികമായും കഴിയുന്ന ആരോഗ്യകരമായ വർഷങ്ങളുടെ എണ്ണം വർധിപ്പിക്കുകയാണ് പ്രധാന ഉദ്ദേശ്യം.

ലോഞ്ജെവിറ്റി എന്താണ് ലക്ഷ്യമിടുന്നത്?

വാർധക്യം സ്വാഭാവികമായ ജൈവപ്രക്രിയയാണ്. പ്രായം കൂടുന്നതിനനുസരിച്ച് ശരീരത്തിലെ വിവിധ സംവിധാനങ്ങളിൽ മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിക്കും. എന്നാൽ ഈ മാറ്റങ്ങളുടെ വേഗം, അതിന്റെ ആരോഗ്യത്തെ ബാധിക്കുന്ന തോത്, രോഗങ്ങൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന സമയം തുടങ്ങിയവ വ്യക്തികളിൽ വ്യത്യാസപ്പെടാം. ഇതിന് പിന്നിലെ ജീവശാസ്ത്രപരമായ കാരണങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാനാണ് ലോഞ്ജെവിറ്റി ഗവേഷണത്തിന്റെ പ്രധാന ശ്രമങ്ങളിലൊന്ന്.

വാർധക്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മാറ്റങ്ങൾ മന്ദഗതിയിലാക്കാൻ കഴിയുമോ, പ്രായം കൂടുമ്പോൾ ഒരേസമയം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന പല രോഗങ്ങളുടെയും വരവ് വൈകിപ്പിക്കാനാകുമോ തുടങ്ങിയ ചോദ്യങ്ങൾ ഗവേഷകർ പരിശോധിക്കുന്നു. കൂടുതൽ കാലം ശാരീരികമായി സജീവമായും മാനസികമായി ആരോഗ്യത്തോടെയും മറ്റുള്ളവരെ ആശ്രയിക്കാതെ ജീവിക്കാൻ കഴിയുന്ന സാഹചര്യം സൃഷ്ടിക്കുകയാണ് ഇതിന്റെ അന്തിമ ലക്ഷ്യങ്ങളിലൊന്ന്.

ഇതിനായി വാർധക്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന ജീവശാസ്ത്രം മുതൽ ജീവിതശൈലി, ഭക്ഷണരീതി, വ്യായാമം, സാമൂഹിക ഇടപെടലുകൾ തുടങ്ങി വിവിധ ഘടകങ്ങളാണ് പഠനവിധേയമാകുന്നത്.

ഗവേഷണം ശക്തമാക്കി സ്ഥാപനങ്ങൾ

ആരോഗ്യകരമായ വാർധക്യം സംബന്ധിച്ച പഠനങ്ങൾക്ക് ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ ലഭിച്ചുവരികയാണ്. അമേരിക്കയിലെ നാഷണൽ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് ഏജിങ് ഉൾപ്പെടെയുള്ള സ്ഥാപനങ്ങൾ വാർധക്യത്തിന്റെ ജീവശാസ്ത്രം, പ്രായാധിക്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട രോഗങ്ങൾ, ആരോഗ്യകരമായ ജീവിതദൈർഘ്യം തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങളിൽ ഗവേഷണം നടത്തുന്നു.

വാർധക്യം ഒരു രോഗമല്ലെങ്കിലും പ്രായം കൂടുന്നതിനനുസരിച്ച് ചില രോഗങ്ങളുടെ സാധ്യത വർധിക്കാം. ഹൃദയസംബന്ധമായ അസുഖങ്ങൾ, പ്രമേഹം, ചില തരത്തിലുള്ള കാൻസറുകൾ, ഓർമക്കുറവ്, ചലനശേഷിയിലെ കുറവ് തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ പല മുതിർന്നവരുടെയും സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ ബാധിക്കാറുണ്ട്. ഇത്തരം ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾ ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനഘട്ടത്തിൽ മാത്രം ഒരുമിച്ച് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നതിനുപകരം അവയുടെ തുടക്കം കഴിയുന്നത്ര വൈകിപ്പിക്കാനാകുമോ എന്നതും ലോഞ്ജെവിറ്റി ഗവേഷണത്തിലെ പ്രധാന വിഷയമാണ്.

ഭക്ഷണത്തിന് എന്ത് പങ്ക്?

ആരോഗ്യകരമായ ദീർഘായുസ്സിനെക്കുറിച്ച് ചർച്ച ചെയ്യുമ്പോൾ ഭക്ഷണക്രമത്തിന് വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. എന്നാൽ എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ പിന്തുടരാവുന്ന ഒരു പ്രത്യേക ‘ലോഞ്ജെവിറ്റി ഡയറ്റ്’ ഉണ്ടെന്ന് പറയാനാകില്ല. പകരം, ദീർഘകാല ആരോഗ്യത്തിന് സഹായകരമായ ഭക്ഷണരീതികളിലെ പൊതുസവിശേഷതകളെയാണ് ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത്.

പരമ്പരാഗത ഭക്ഷണക്രമത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന പച്ചക്കറികൾ, ഇലക്കറികൾ, പയർവർഗങ്ങൾ, ചെറിയ ധാന്യങ്ങൾ, മത്സ്യം തുടങ്ങിയവയ്ക്ക് പ്രാധാന്യം നൽകുന്നത് പ്രായോഗികമായ സമീപനമായി കണക്കാക്കാം. അതേസമയം അമിതമായ റിഫൈൻഡ് കാർബോഹൈഡ്രേറ്റുകൾ, അൾട്രാ പ്രോസസ്ഡ് ഭക്ഷണങ്ങൾ, അധിക ഉപ്പ്, അധിക പഞ്ചസാര എന്നിവയുടെ ഉപയോഗം കുറയ്ക്കുന്നതും ആരോഗ്യകരമായ ഭക്ഷണരീതിയുടെ ഭാഗമാണ്.

ഭക്ഷണത്തിന്റെ അളവിനൊപ്പം ഗുണനിലവാരവും വൈവിധ്യവും പ്രധാനമാണ്. വ്യക്തിയുടെ പ്രായം, ആരോഗ്യനില, ശാരീരിക പ്രവർത്തനങ്ങൾ, നിലവിലുള്ള രോഗങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ കണക്കിലെടുത്തായിരിക്കണം ഭക്ഷണരീതി തീരുമാനിക്കേണ്ടത്. അതിനാൽ ഒരു പ്രത്യേക ഭക്ഷണക്രമം എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ അനുയോജ്യമാകുമെന്ന് കരുതുന്നത് ശരിയല്ല.

ജീവിതശൈലിയും നിർണായകം

ആരോഗ്യകരമായ ദീർഘായുസ്സ് ഭക്ഷണത്തിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നതല്ല. സ്ഥിരമായ ശാരീരിക പ്രവർത്തനം, മതിയായ ഉറക്കം, മാനസികാരോഗ്യ സംരക്ഷണം, സാമൂഹിക ബന്ധങ്ങൾ എന്നിവയും വാർധക്യത്തിലെ ജീവിതനിലവാരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. പ്രായം കൂടിയാലും കഴിയുന്നത്ര സ്വതന്ത്രമായി ദൈനംദിന പ്രവർത്തനങ്ങൾ ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നത് ആരോഗ്യകരമായ വാർധക്യത്തിന്റെ പ്രധാന സൂചകങ്ങളിലൊന്നാണ്.

ശാരീരിക ചലനശേഷി നിലനിർത്തുന്നത് വീഴ്ചകൾക്കും പേശീബലക്കുറവിനുമെതിരെ സഹായകരമാകാം. അതുപോലെ സാമൂഹിക ബന്ധങ്ങൾ നിലനിർത്തുന്നതും മാനസികമായി സജീവമായി തുടരുന്നതും പ്രായാധിക്യത്തിലെ ജീവിതനിലവാരത്തിൽ സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ലോഞ്ജെവിറ്റി എന്ന ആശയം മരുന്നുകളിലോ ഭക്ഷണക്രമത്തിലോ മാത്രം ഒതുങ്ങാതെ ജീവിതത്തിന്റെ വിവിധ മേഖലകളെ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒന്നായി മാറുകയാണ്.

കേരളത്തിന് മുന്നിലുള്ള വെല്ലുവിളി

ലോഞ്ജെവിറ്റിയെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ച ഭാവിയിലെ ഒരു ആശയം മാത്രമല്ല. ജനസംഖ്യയുടെ പ്രായഘടന മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കേരളത്തിൽ ഇത് ഇപ്പോഴുതന്നെ പ്രസക്തമായ വിഷയമാണ്. കൂടുതൽ ആളുകൾ കൂടുതൽ കാലം ജീവിക്കുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ അവരുടെ ആരോഗ്യവും സ്വാശ്രയത്വവും എങ്ങനെ നിലനിർത്താം എന്നത് ആരോഗ്യസംവിധാനത്തിനും സമൂഹത്തിനും ഒരുപോലെ പ്രധാനപ്പെട്ട ചോദ്യമായി മാറുന്നു.

2031ൽ ആശ്രയം ആവശ്യമായി വരാവുന്ന മുതിർന്ന അംഗങ്ങളുടെ അനുപാതം 34.3 ശതമാനത്തിലെത്താമെന്നാണ് കണക്ക്. പ്രായം കൂടിയ ജനസംഖ്യ വർധിക്കുമ്പോൾ ആരോഗ്യപരിചരണം, ദീർഘകാല പരിചരണം, സാമൂഹിക സുരക്ഷ, കുടുംബങ്ങളുടെ ഉത്തരവാദിത്തം തുടങ്ങിയ മേഖലകളിലും കൂടുതൽ സമ്മർദമുണ്ടാകാം. അതിനാൽ രോഗം വന്നശേഷമുള്ള ചികിത്സയ്ക്കൊപ്പം രോഗസാധ്യത കുറയ്ക്കാനും ആരോഗ്യകരമായ വാർധക്യം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാനുമുള്ള സമീപനങ്ങൾക്കും പ്രാധാന്യം നൽകേണ്ടിവരും.

ഇന്ത്യയിലും മുതിർന്നവരുടെ എണ്ണം ഉയരുന്നു

യു.എൻ.എഫ്.പി.എയുടെ റിപ്പോർട്ട് പ്രകാരം 2022ൽ ഇന്ത്യയിൽ 60 വയസ്സിന് മുകളിലുള്ളവരുടെ എണ്ണം ഏകദേശം 153 ദശലക്ഷമായിരുന്നു. 2050ഓടെ ഇത് 347 ദശലക്ഷമായി ഉയരുമെന്നാണ് കണക്കാക്കുന്നത്. അതായത് വരും ദശകങ്ങളിൽ രാജ്യത്തിന്റെ ജനസംഖ്യയിൽ മുതിർന്നവരുടെ പങ്ക് കൂടുതൽ വർധിക്കാനാണ് സാധ്യത.

ഇത്തരം ജനസംഖ്യാപരമായ മാറ്റങ്ങൾ ആരോഗ്യസംവിധാനത്തിന്റെ മുൻഗണനകളിലും മാറ്റം ആവശ്യപ്പെടുന്നു. കൂടുതൽ കാലം ജീവിക്കുക എന്ന നേട്ടത്തോടൊപ്പം ആ വർഷങ്ങളിൽ എത്രത്തോളം ആരോഗ്യത്തോടെയും സ്വതന്ത്രമായും ജീവിക്കാനാകുന്നു എന്നതും പ്രധാനമാണ്. വ്യക്തികളുടെ ജീവിതനിലവാരം, കുടുംബങ്ങളുടെ പരിചരണഭാരം, ആരോഗ്യച്ചെലവ് എന്നിവയുമായി ഈ വിഷയം നേരിട്ട് ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

അതിനാൽ ലോഞ്ജെവിറ്റിയെ വെറും ദീർഘായുസ്സിന്റെ ആശയമായി കാണാതെ ആരോഗ്യകരമായ വർഷങ്ങൾ കൂട്ടാനുള്ള സമഗ്രമായ സമീപനമായി മനസ്സിലാക്കേണ്ടതുണ്ട്. വാർധക്യം ഒഴിവാക്കുക എന്നതല്ല ലക്ഷ്യം; പ്രായം കൂടുമ്പോഴും കഴിയുന്നത്ര ആരോഗ്യത്തോടെയും സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടെയും സജീവമായും ജീവിക്കാൻ കഴിയുന്ന സാഹചര്യം സൃഷ്ടിക്കുകയെന്നതാണ് ഈ മേഖലയിലെ ഗവേഷണത്തിന്റെ പ്രധാന ലക്ഷ്യം.